crimeking.punt.nl
Dossier Willem van Eijk

Willem Van Eijk: het beest van Harkstede.

 

70′er jaren

 Tijdens zijn puberteit krijgt Willem last van vreemde dromen. Hij droomt van het verkrachten en vermoorden van vrouwen. In 1971 pikt hij de dan 15-jarige uit Uithoorn afkomstige Cora Mantel op. Omdat zij de laatste bus naar huis gemist heeft na een afspraakje met haar vriend in Amsterdam, vindt hij haar liftend langs de kant van de weg. Hij wurgt Cora met haar eigen sjaal. Later zou hij verklaren dat hij spijt had van deze daad ‘omdat ze maar zo kort geleefd had’. Maar zegt Van Eijk die immers droomde van het vermoorden van een vrouw: ‘ik had eindelijk de kans, en ik heb hem gepakt’. Omdat Cora Mantel de ochtend van de moord zou beginnen met een nieuwe baan bij een juwelier te Aalsmeer, wordt de juwelier enige tijd als verdachte aangemerkt. In 1973 wordt de 44-jarige verpleegster Aaltje van der Plaat vlak bij de woonplaats van Willem van Eijk gevonden. Ze ligt in een maxefsveld. Ze is omgebracht met messteken. Van Eijk heeft ook haar buik opengesneden en haar linkertepel afgesneden. Aan het einde van de weg woont Willem van Eijk in zijn kleine witte woonark, waar hij met bloedrode druipende verf de woorden ‘De Vrijheid’ op heeft geschreven. Verschillende mensen hebben Van Eijk op zijn brommer zien rijden op de avond van de moord, ook rond de plek waar Aaltje is vermoord. Zo komt de politie hem op het spoor. Van Eijk bekend de moord op Aaltje en al snel daarna ook de moord op Cora.

In 1975 wordt Van Eijk wegens doodslag op de 15-jarige Cora Mantel uit Uithoorn en de 44-jarige Aaltje van der Plaat veroordeeld tot 18 jaar cel en TBS. De details van de moorden die tijdens de rechtszitting worden voorgelezen zijn zo walgelijk dat enkele parketwachters over hun nek gingen. Uit psychische rapporten komt Van Eijk naar voren als een man met ernstige jeugdtrauma’s als gevolg van afwijzingen en pesterijen van (vooral) vrouwen. In de Van Mesdagkliniek in Groningen verzet hij zich "uit angst psychisch te desintegreren" tegen elke vorm van behandeling en is hij een van de moeilijkste patixebnten in de kliniek ooit. Psychiaters vermoeden dat Van Eijks afwijkende gedrag voortkomt uit een hersenbeschadiging, opgelopen tijdens zijn geboorte. Van Eijk weigert echter elk onderzoek.

Adri Pijl:"Ik sliep met een seriemoordenaar."

 

Adri Pijl (65) was jarenlang getrouwd met seriemoordenaar Willem van Eijk, alias Het Beest van Harkstede. Ze ontmoette hem toen hij nog in de tbs-kliniek zat voor de moord op twee vrouwen. Door de relatie vonden Van Eijks therapeuten dat hij het weer mocht proberen in de maatschappij. Maar eenmaal op vrije voeten, pleegde hij binnen de kortste keren nog drie gruwelijke moorden. Adri had niets in de gaten en dat heeft ze zichzelf lang kwalijk genomen. Ze heeft geen goed woord over voor haar ex-man, die een levenslange gevangenisstraf uitzit. x91Levenslang is nog te goed voor hemx92, vindt ze. Toen ze dus onlangs hoorde dat Willem een AOW-uitkering ontvangt in zijn cel, ontstak ze opnieuw in woede. 

Willem van Eijk, inmiddels 65, heeft net als iedereen vanaf die leeftijd recht op een AOW-uitkering 886 euro per maand. Adri is woedend over die regeling en probeert er een stokje voor te steken. Tot de Tweede Kamer aan toe. Waarom moeten bejaarden in een tehuis hun hele uitkering afstaan en leven van wat zakgeld, terwijl mensen die een misdrijf hebben gepleegd gewoon alles op mogen maken? Dat gaat er bij mij niet in. Ik ben via de Officier van Justitie in Groningen bij Tweede Kamerlid Riekus Jager terechtgekomen en hij gaf ook aan dat het wel een heel vreemde gang van zaken is. Hij heeft er zelfs Kamervragen over gesteld.

Hoe kwaad Adri nu ook is op Willem en hoezeer ze zich ook beseft dat ze jaren het bed heeft gedeeld met een seriemoordenaar, het heeft haar niet bitter of neerslachtig gemaakt. Ze is sinds een jaar met pensioen, maar is eigenlijk drukker dan ooit. Met haar veertien kleinkinderen, vrijwilligerswerk, kaartavondjes of gewoon lekker rommelen in haar huisje. x93Ik vermaak me prima. Ik moet er ook niet aan denken dat er weer een man bij me komt wonen. Ik zou ergens best wel weer een relatie willen, maar dan alleen een latrelatie. Wat dat betreft ben ik heel goed van vertrouwen. Ik zou niet meer kiezen voor een man in een tbs-kliniek, maar voor de rest zou het me allemaal weer opnieuw kunnen gebeuren. Ik ga altijd uit van het beste in een mens. Nog steeds.

Schuldgevoel

Echt bang is Adri nooit geweest, ook niet tijdens haar relatie met Willem. x93Hij heeft mij met geen vinger aangeraakt, ik vertrouwde er gewoon op dat hij niet in herhaling zou vallen. Toen hij eenmaal was opgepakt, heb ik wel last gehad van schuldgevoelens. Eerst was ik heel verdrietig, later werd ik kwaad. Op Willem, maar ook op mezelf. Ik begreep maar niet hoe ik zo stom had kunnen zijn dat ik niets had gemerkt. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Ik belde in die tijd veel met mijn huisarts, soms alleen maar om in huilen uit te barsten. Hij schreef me op een gegeven moment medicijnen voor, antidepressiva. Anders draai je door, zei hij. Ik heb ze negen maanden geslikt en het was net of ik mezelf niet was, alsof ik geen eigen mening had. Toen heb ik besloten om met een psychiater te gaan praten.x94

x94Ik was ervan overtuigd dat de enige die mij kon helpen dokter Leeuwestein was. Hij heeft ook Willem lange tijd behandeld. Hij kende de zaak en ook mij, wie kon mij dus beter inschatten dan deze man. Leeuwestein stemde meteen in met een gesprek en bij dat gesprek is het ook gebleven. Hij gaf min of meer toe dat hij en zijn collega's hebben gefaald als het om Willem gaat. Hij zei: En als wij hem al niet konden doorzien, hoe kon jij als leek dan weten wat hij deed En hij had gelijk. Ik geloofde tijdens mijn huwelijk gewoon niet dat Willem weer een moord zou plegen, dus had ik ook geen argwaan. Toen ik dat eenmaal besefte, was ik in één klap van mijn schuldgevoel af en ik stopte ook meteen met die medicijnen.

Psychopaat

Als ik soms terugkijk, lijkt het wel alsof het over een vreemde gaat. Ik stond er met mijn neus bovenop en had toch niets door. Was ik nou zo naxefef of was Willem zo geslepen? Ik denk vooral het laatste. Hij is een psychopaat, hij is er heel goed in om mensen om de tuin te leiden. Toen Annelies Reinders (een van de slachtoffers van Willem, red.) in 1995 werd vermist, zaten we samen naar het opsporingsbericht op televisie te kijken. Willem werd kwaad en riep dat de dader aan zijn ballen opgehangen zou moeten worden. Hij had haar dus net zelf vermoord. Maar achteraf is het altijd de schuld van anderen, hij heeft het nooit gedaan. Hij gelooft echt dat hij een slachtoffer is van het systeem. Ach, wat zielig nou. Maar hij heeft al zeventien advocaten versleten en is al heel vaak overgeplaatst. Dat ligt echt niet allemaal aan die gevangenissen, hoor. In Scheveningen was het personeel hem zelf zat dat hij daar weg moest.

Sinds Adri in 2000 bij Willem wegging, heeft ze hem nog 1 keer gezien. Dat was in de rechtszaal. Hij had een zaak aangespannen omdat hij geld wilde. Van mij kreeg hij niets, gelukkig heeft de rechter mij ook in het gelijk gesteld. We hadden 1 gezamenlijke rekening, maar daar stond alleen maar een schuld op. Ik heb de helft van die schuld voor mijn rekening genomen, maar dat was het dan ook wel. Na die zitting heb ik hem nooit meer gezien. Dat is maar goed ook, want als ik hem nu zou tegenkomen, overleeft hij het niet. Ik heb wel eens tegen justitie gezegd: laat me een kwartier bij hem in de cel en ik bespaar jullie heel veel geld. Echt, ik ben in staat hem te vermoorden. Dat ik daardoor in de cel zou belanden, maakt me niet zo veel uit. Mensen die in staat zijn zulke vreselijke dingen te doen zoals Willem heeft gedaan verdienen geen leven, vind ik. Levenslang is nog te goed voor hem.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl